Trudne zachowania przedszkolaka PDF Drukuj Email
wtorek, 12 lutego 2013 20:16

TRUDNE ZACHOWANIA PRZEDSZKOLAKA

Przyczyny, które mogą powodować u małego dziecka trudne zachowania:

~ brak znajomości zasad, jak i brak stałego systemu zasad i konsekwencji,

~ trudności w komunikowaniu się,

~ zachowanie opozycyjno-buntownicze, czyli celowe łamanie zasad,

~ trudne zachowanie wynikające z obecności objawów różnych zaburzeń np: ADHD, zespół Aspergera, upośledzenie umysłowe, FAS, zespół dziecka maltretowanego, nadużycia seksualne, niedosłuch, alergie, adaptacja do nowych warunków, choroby somatyczne itp.

I. Zaburzenia koncentracji uwagi –objawy najczęściej spotykane u dzieci:

  • bardzo szybko się rozprasza
  • zapomina polecenia
  • szybko się nudzi
  • często przerywa pracę
  • czyta bez zrozumienia-u dzieci starszych
  • wraca do początku ,gdy przerywa pracę
  • charakteryzuje je chaos odpowiedzi i natłok myśli
  • bardzo dużo gestykuluje
  • ma trudności ze zorganizowaniem sobie pracy
  • unika zadań wymagających wysiłku umysłowego
  • gubi rzeczy potrzebne do pracy
  • zapomina co było zadane

WSKAZÓWKI JAK POMÓC DZIECKU!

  1. Dawać bardzo krótkie komunikaty, formułowane w pozytywie
  2. Powtórzyć polecenie krótko i czytelnie
  3. Sprawdzić czy dziecko wykonało to polecenie
  4. Zwracać uwagę hasłowo
  5. Użyć dzwoneczka lub gwizdka jako krótkiego sygnału dźwiękowego
  6. stanąć przy dziecku , poklepać po ramieniu, kucnąć, i popatrzeć mu w oczy, prosić
  7. o powtórzenie swoich słów-utrzymać kontakt wzrokowy

II. Nadmierna ruchliwość-objawy najczęściej spotykane u dzieci:

  • nerwowe ruchy rąk i stóp
  • często wstaje z miejsca, chodzi po pomieszczeniu
  • nadmierna gadatliwość
  • ciągle kręci się
  • gryzie ołówki i kredki
  • wyrywa się do odpowiedzi, choć nie zawsze zna właściwą odpowiedź
  • zaczepia , potrąca

WSKAZÓWKI JAK POMÓC DZIECKU!

1. Prosić dziecko o wykonanie drobnych czynności

2. Chwalić za każdy etap pracy, mówić powoli- to uspokaja

3. Mało dopytywać, bo ucieknie od kontaktu, unikać pytań :Dlaczego? , w zamian: Co skłoniło Cię do……..?

4. Za każdym razem pokazywać mu, co robi dobrze , z czego się cieszymy

5. Gdy biegnie po korytarzu, zatrzymać go i utrzymać kontakt wzrokowy, odciągnąć uwagę - Choć pomóż mi ……….

6. Wzmacniać pozytywnie, chwalić za wykonanie jakiejś czynności  zgodnie z naszymi oczekiwaniami

III. Nadmierna impulsywność-objawy najczęściej spotykane u dzieci:

  • impuls -tzn. działam natychmiast
  • reakcja jest nieproporcjonalna  do bodźców(agresja słowna, fizyczna
  • działa nie przewidując konsekwencji swojego działania, łatwiej podpada bo nie sprawdza czy nauczyciel jest obok
  • wie, co powinien zrobić, ale tego nie robi; zna reguły, ale ma kłopoty z ich zastosowaniem
  • jest niecierpliwe, często wtrąca się do rozmowy, nie czeka na swoja kolej
  • przypadkowo, nieumyślnie niszczy rzeczy
  • prowokuje, kłóci się
  • obraza się , kłamie
  • odpowiada nie na temat, woli mówić niż słuchać
  • generalizuje:  nikt mnie nie lubi/ Nie kocha

WSKAZÓWKI JAK POMÓC DZIECKU!

  1. Dzień po dniu przypominać o zasadach
  2. Proponować: weź ołówek i narysuj na kartce , jaki jesteś zły
  3. Wykorzystać „kartkę bezpieczeństwa”; zgnieć ją, podrzyj, podepcz, wyrzuć
  4. Odwróć uwagę dziecka:  chodź pomożesz mi przy………
  5. Zaproponować, by poskakało na materacach
  6. Posadzić między spokojnymi dziećmi

NIE ASPIRUJCIE, ABY MIEĆ DZIECKO,

KTÓRE BĘDZIE SIĘ WAM PODOBAŁO,

MIEJCIE SZACUNEK DO TEGO,

KTÓRE MACIE”

Bruno Betelheim


Elementami pracy wychowawczej w zakresie eliminowania trudnych zachowań u małych dzieci są:

1. Respektowanie norm i zasad
2. Stosowanie konsekwencji
3. Wydawanie poleceń we właściwy sposób tzn. zrozumiale dla małego dziecka

Powyższe zasady wychowawcze powinny  być od najmłodszych lat.

W codziennym obcowaniu z maluchem ważne jest przestrzeganie określonych reguł. Oto one:


1. RESPEKTOWANIE  NORM I ZASAD

*  Zasady formułujemy krótko- im mniej wyrazów ,tym łatwiej zapamiętać

*  Zasady formułujemy pozytywnie- są wtedy wskazówkami i nie pokazują innych mniej stosownych sposobów postępowania

*  Dziecko naraz nie przyswaja więcej niż 2-3 zasad. Maksymalnie pamięta około 10 zasad

*  System zasad jest dynamiczny, Anie statyczny.  Dopasowujemy go do zmieniającej się rzeczywistości

*   Zasady się bronią  obosieczną, czyli trzeba ich dotrzymywać , nawet jeśli nie do końca się nam to podoba i nie do końca chce

*  Zasady przypominamy tak często jak jest to potrzebne

2. KONSEKWENCJA ZAMIAST KAR

*     Dorośli są przekonani, że kara powinna być dotkliwa i przykra po to , by w przyszłości uniknąć powtórzenia sytuacji, która spowodowała karę

*     Stosujemy karę, gdy czujemy się źli i bezsilni , kiedy chcemy odreagować albo zemścić się za swój wstyd, strach i gniew

*     Kara jest po to , żeby udowodnić, kto tu rządzi

*     Kara może być skuteczna, ale rodzi gniew, strach, chęć odwetu. To nie są uczucia, jakie chcemy wzbudzić u naszych dzieci

*    Kara czasem jest trudniejsza dla  nas. Może także wzmocnić pewne zachowania. Zmniejsza poczucie odpowiedzialności za zachowanie u naszych dzieci.


DLATEGO ZAMIAST KAR W PROCESIE WYCHOWAWCZYM

PROPONUJEMY STOSOWANIE KONSEKWENCJI!!!


  • Nagradzanie dzieci za pożądane zachowania zamiast karania w sytuacji złego zachowania
  • Ignorowanie zachowania niepożądanego (nie wzmacnianie go)
  • Wygaszanie-zaprzestanie wzmacniania
  • Przypominanie- natychmiastowe, krótkie ,kategoryczne polecenia
  • Time out –procedura odesłania

 

WIELE SKUTECZNYCH KONSEKWENCJI MIEŚCI SIĘ W TRZECH GRUPACH:

- Zabranianie przyjemności, przywileju

- Odesłanie w nudne miejsce

- Zabranie uwagi ważnej dorosłej osoby


3. WYDAWANIE POLECEŃ DZIECKU

*   Podejdź do dziecka i skoncentruj jego uwagę na sobie(spójrzmy w oczy, lekko dotknij)

*   Przypomnij zasadę w krótkich słowach

*   Przypomnij zasadę tyle razy, ile zazwyczaj potrzebuje tego dziecko

*   Pozostań przy dziecku tak długo, aż zastosuje się do zasady

 

6 ETAPÓW SKUTECZNEGO WYDAWANIA POLECENIA:

  1. Podejdź do dziecka
  2. Zdobądź jego uwagę
  3. Wydaj jednoznaczne polecenie w 2-3 słowach
  4. Poproś dziecko by powtórzyło polecenie
  5. Powtórz polecenie tyle razy, ile założyłeś, poproś by dziecko je powtórzyło
  6. Dopilnuj jego wykonania(nie odchodź od dziecka, aż nie skończy!!!)

 

WYRAŻANIE ZŁOŚCI

Małe dzieci często się złoszczą, dlatego pomocne może być opracowanie kodeksu złości, który możemy z maluchami dopracować, powiesić na widocznym miejscu o przestrzegać.

Oto przykładowy kodeks złości:

  1. Każdy ma prawo się złościć
  2. Złość wolno okazywać tylko w bezpieczny sposób tj.:

- można narysować złość,

- powiedzieć bez wulgaryzmów , co „boli”,

- podrzeć gazetę z „pudełka złości” i wyrzucić do kosza

- przerwać prace na 5 minut

- zastosować inne pomysły

3. Nie wolno:

- nikogo bić(dotyczy to także siebie samego)

- niszczyć rzeczy wspólnych i własności innych osób

- wykorzystywać jakichkolwiek sposobów wyrażania złości, których nie akceptujemy


JEŻELI CHCEMY COŚ ZMIENIĆ W NASZYM DZIECKU,

NALEŻY SIĘ TEMU DOBRZE PRZYJRZEĆ

I ZASTANOWIĆ CZY TO NIE COŚ,

CO WARTO ZMIENIĆ W NAS SAMYCH”

Carl Jung